Attention please!

หืม...ทำอาหารไม่เป็นเหรอ?

ไม่มีปัญหา  

เพราะว่า...เพราะว่า

มันเป็นเค๊กจากผ้า felt wool ไง

เอ้า! มาเริ่มกันเลยดีกว่า  จัดเตรียมอุปกรณ์

ผ้า felt wool หรือ ผ้าขูดขน หรือ ผ้าสักหลาด แต่..ระวังนิด

ถ้าไปถามหาผ้าสักหลาดตามร้านผ้า อาจได้สักหลาดปูโต๊ะสนุ๊กนะเออ

เข็ม ด้ายสี และ กาวติดผ้า / ลูกปัดเม็ดเล็กสีขาว ลูกไม้ / ใยโพลีเอสเตอร์

 

ตัดผ้าตามแบบเลยจ้า

เราใช้ปากกาลูกลื่นขีด จะให้ดีก็ตัดในเส้นนะจ๊ะ จะได้ไม่ติดเส้นที่ขีดมาด้วย

 เริ่มลงมือกันเลย

เอาแผ่นผ้าสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ใหญ่ที่สุด มาติดแถบสีครีมด้วยกาว

จะได้ชั้นครีมในเนื้อเค๊กของเรา พับครึ่งตามขวาง แล้วก็เย็บติดกับสี่เหลี่ยมอันเล็ก

เย็บแบบคัทเวิร์ค

เย็บประกอบกับชิ้นสามเหลี่ยมทั้งบนล่างเลยนะคะ ก่อนจะเย็บปิดหมด ก็ยัดใยโพลีก่อน

อันนี้กะผิด ยัดใยเยอะไปหน่อย อ้วนปลิ้นเลย

แล้วก็มาจัดการกับวิปครีม เย็บปลายทั้งหมด แล้วผูกรวมกัน

ทำครบแล้ว ก็จัดการติดบนเค๊กเลยค่ะ

ตกแต่งขอบด้านล่างด้วยลูกไม้  แล้วก็มาจัดการกับสตรอเบอร์รี่กัน

เย็บรอบ เว้นตรงก้นไว้

ปักลูกปัดสีขาว รอบสตรอเบอร์รี่ของเรา ยัดโพลี แล้วเย็บปิด

และ...

ประกอบร่าง!!!

อั๊งงงง~ ได้ Chocolate cake มาแล้วจ้า น่ากินมั้ย?

จัดฉากประกอบ พร้อมทาน

จะติดห่วง ห้อยมือถือ หรือกระเป๋าก็ได้ หรือ ใส่ห่อสวยๆ เป็นของขวัญก็เริ่ด

หรือจะทำให้คุณแม่ในวันแม่ที่กำลังจะมาถึงก็น่าจะได้นะ  (โฆษณาน่าดู 555+)

pattern ที่นี่เลยจ้า http://attention.exteen.com/images/patt.jpg 

* แก้ ชิ้นสามเหลี่ยม ตัดสองชิ้นนะจ๊ะ เขียนผิด แหะๆ

ได้ต้นแบบมาจากคุณ Hydryne~* ณ.พันทิป ค่ะ

----------------------------------------------------

ปล. ต้องขอโทษทีม e-book อย่างมากนะคะ ทำ column เสร็จไปครึ่งเดียว ส่งไม่ทัน T^T

ปรกติแล้ว รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ค่อนข้างจะเซ่อค่ะ  

มีเรื่องป้ำๆเป๋อๆทุกวันเลยทีเดียว เพื่อนๆเป็นกันบ้างไหมคะ?

นี่เลยค่ะ ท่านอัสลาน รองเท้า slipper สำหรับใส่ในที่ทำงานของเรา

น่ารักคิกขุ แผงคอสีบานเย็น 555+

วันดีคืนดี ตอนเย็นลืมเปลี่ยนกลับ ใส่เดินไปขึ้นรถกลับบ้านซะงั้น เดินจะถึงรถแล้วเพิ่งนึกได้

หรืออย่างในชีวิตประจำวัน อาการเอ๋อก็เกิดขึ้นบ่อยๆ

อันแรกเพื่อนๆคงจะเคยกันบ้าง ตื่นมาแปรงฟัน อย่างเมามัน แปรงพลาดไปทิ่มจมูกซะงั้น

หรือบางที จะยกน้ำขึ้นมาดื่ม แต่ลืมว่ามีหลอด ยกมาจรดปาก หลอดทิ่มตาซะงั้น

(หมายเห็ด เริ่มขี้เกียจลงสี 55)

ล่าสุด นั่งทำงานอยู่ เสียบหูฟังเข้ากับหู เปิดเพลงฟังอย่างเมามัน เอ๊...ทำไมมันไม่ค่อยดังว้า เร่งเสียงอีกนี๊ด..

วุ้ย ไม่ค่อยจะดังซักที.... เหลือบตาไปดู  แอร๊~  ฉันยังไม่ได้เสียบแจ๊กหูฟังเข้ากับเครื่องนี่หว่า

กลางวันเดินไปกินข้าว เห็นท่อเหล็กที่เป็นคานค้ำผ้าใบ ก็ก้มหัวหลบ แต่...ก้มไม่พอค่ะ ไม่พ้น โป๊ก!

เวลากินข้าวก็มัวแต่คุยเอาส้อมจิ้มอาหารเข้าปาก ทิ่มปากซะ

ล่าสุด ซื้อเป๊บซี่ขวดเล็กจากร้านค้าด้านล่างหอ เขาให้หลอดยาวๆๆมาเลย แบบหลอดทำหรับเสียบขวด 1.25 ลิตรเลย ก็เปิดขวด เสียบไป ทำนู่นทำนี่ คว้ามาดูด คือใจมันเคยชินว่าหลอดมันจะโผล่พ้นขวดมาแพลมๆ ก็คว้ามา ทิ่มเข้าปากไป พรวด... หลอดนี่ทิ่มเพดานปาก จึ่ก... จอร์ชชช

พอกลับมานึกๆดู นึกถึงคำพูดที่เคยอ่านในบล๊อคของคุณโก๋เลยค่ะ  สงสัยว่าเราจะใช้ความเคยชินในชีวิตประจำวันมากไป คงต้องตั้งสติมากขึ้น แหะๆ^^"

เพื่อนๆมีความเอ๋อ เซ่อ ทำนองนี้กันมั่งหรือเปล่าคะ

                                          -------------------------------------------------------------

 

 

ช่วงนี้ยังบิ้วด์อารมณ์วาดรูปไม่ขึ้น...

อาจจะมีคนบอกว่าไม่มีฝีมือแล้วยังต้องบิ้วด์อีกเรอะ?!!(ฮา)

ก็เลยจะมาเล่าเรื่องราวต่างๆในชีวิตประจำวันให้เพื่อนๆฟัง เป็นการคั่นเวลา

ก่อนอื่น...ต้องขอโทษหลายๆคนด้วยนะคะ ที่ไม่ได้คอมเม้นต์เลย

จริงๆแล้วเข้าไปอ่านอยู่ตลอด แต่ว่าไม่รู้ทำไม ส่วนใหญ่ที่เข้าไปแล้ว หน้าpage มันกด comment ไม่ได้เลย

คือ mouse ไม่สามารถกดสิ่งใดๆในหน้านั้นได้ มีสองทางคือ refresh จนกว่าจะกดได้ หรือกด tab ไล่ไปเรื่อยๆ จริงๆใช้ fire fox มันอาจจะหายก็ได้นะ ไว้จะลองอีกทีนะคะ

เรื่องแรกที่จะเก็บมาเล่าให้เพื่อนๆฟัง...รถเสียค่ะ มีสองระลอก

หนแรกวันก่อนยังขับอยู่ดีๆ จอดไว้ที่จอดรถใต้หอ เช้ามา สตาร์ทไม่ติดค่ะ เดินไปเรียกช่างที่ปากซอยมา แกก็สตาร์ท จับๆดู แล้วคาดว่า ไดสตาร์ทเสีย (มันคืออะไร?!!) ทีนี้แกจะปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ แต่ไม่ได้หิ้วกล่องเครื่องมือมาด้วย พี่แกก็คว้าก้อนหินแถวนั้น แหย่มือเข้าไป เคาะโป๊กๆ พร้อมสตาร์ทรถ ติดค่ะ! จอร์ช แมคกายเวอร์มากๆ แล้วแกก็หันมาบอกว่า ถ้ายังไม่ได้ไปอู่ แล้วสตาร์ทไม่ติดอีก ก็เคาะตรงไดอย่างนี้นี่แหละ...

เชดดดด!!..คุณพี่ ไดอยู่ตรงไหนหนูก็ไม่รู้ เคาะผิดเคาะถูก ไปโดนน้ำมันเบรครั่วทำไงค๊าาาา!!

หนสอง ตัวล๊อคเข็มขัดนิรภัยมันเสีย จิ้มเข็มขัดลงไปแล้วมันไม่ล๊อค ก็เลยเอาเชือกฟางผูก กันตำรวจจับไว้ก่อน ขับไปอู่ (คนละเจ้ากับตอนแรกนะ) จอดปุ้บ บอกช่าง พี่คะ ตัวล๊อคมันเสียมันล๊อคเข็มขัดไม่ได้ ช่างก็มอง ทำตาปริบๆ แล้วก็เข้าไปนั่ง พยายามเอาเข็มขัดจิ้มตัวล๊อค แกร่ก...แกร่ก..ไม่ล๊อค  แกร่ก...แกร่ก..แกร่กๆๆๆๆๆๆๆ (เฮ้ยพี่!! เบาๆหน่อยก็ได้) พยายามจิ้มๆ ดันๆใหญ่ ทีนี้ไม่พอ พี่แกเอาเข็มขัดไปลองล๊อคกับที่นั่งข้างๆ จิ้มเข้า กดออกใหญ่ (ฮู้ย!! เดี๋ยวก็เสียเพิ่มอีกข้างหรอก) แกก็จิ้มไปจนเหนื่อย แล้วก็หันมาบอกว่า น้องครับ ตัวล๊อคมันเสีย......

......

...........

เชดดดดดดดดด!!! คุณพี่ขาาาา ไม่ต้องบอกก็ได้ รู้ววววแล้ว ว่าเสีย

พี่จะไม่แกะออกมาซ่อมซักนิดเหรอค๊า....-_-"

สรุปแล้ว มันต้องเปลี่ยนตัวล๊อคค่ะ แกะมาซ่อมไม่ได้ และพี่แกก็ไม่มีอะไหล่ ไว้ไปซ่อมทีหลัง

 

น้ำมันแพงมากค่ะช่วงนี้ แทบอยากขายรถไปซื้อสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าขี่แทน

------------------------------------------------------------------------

ปล. แอบมาแปะรูปที่ร๊าก